دلتنگی
یکی دلش گرفته بود و
برای هزار مسافر از سفر برنگشته
نامه ای نوشته !
مسافر من !
قرار بود حوالی بوی خوش خاک پس از توفان
به کوهستان مان برگردی !
مسافر من!
قرار بود برای من سوغاتی از سرزمین های دور
- آنجا که پر از لانه ی پرستوهای مهاجر است -
بیاوری!
یک نفر دلش انار شیرین و
بابونه ی تازه می خواهد .
یک نفر دلش تو را می خواهد .
دلتنگی
واهمه ی نرسیدن است.
دلتنگی شاید
سایه ی ابر سکوت
بر پهنه ی دریای شمال و خاطرات خوش باشد .
دلتنگی شاید
سردرگمی من باشد
با جنازه ی فرشته ای که بر دوش کشیده و
به دیواری بلند رسیده ام.
دلتنگی هر چه هست
مسافر من که از سفر بازنگشته هنوز.
دلتنگی هر چه هست
ابری بزرگ
سایه که بر بستر دریا می افکند
فرشتگان گوشه نشین زمانه می ترسند.
دلتنگی
مجال تولد تمام دیوبچه های زندگانی ماست.
دلتنگی نکن بانو!
