زمین گرمم کمته ، کمته آتیش خدا                      بوسه ی مرگ و بچشی ، بندت بشه جداجدا

زمین گرمم کمته ، تو که میگفتی من سرم           کی میشه اون گلوتو با دشنه ی نامردی بدرم

تو که ندیدی خورشید و پس چرا میخوای بتابی      مگه تو فردا نمیخوای تو یه وجب جا بخوابی

آخه چی کار کرده با من ، ریشمو از جا میکنه      وقتی که نفرین میکنم ، برمیگرده خودمو میزنه

هر کاری میخوای میکنی ، زل میزنی میگی نو باش     زخم زبونم میزنی ، حالا دیگه نمک نپاش

یه جوری حرفم میزنی ، که من ازت بدم بیاد      آخه یه ذره فکر کنی ، کی دیگه مارو جز من میاد

هر جا که هستی ، پای هرکی نشستی          بدون این رسم رفاقت چندین و چند سالمون نبود

آخه این قلب خسته ، پای یکی نشسته          اما بدون نمیدونست که میخواد بشکنه ، خیلی زود

آخه ای زخم کاری ، چرا آروم نداری           چرا میسوزی و میسازی میگی دردی نداری ، بگو

درد نفرین تو از درد این زخم کاری     حتی دردهایی که تو ، تو زندگیه خود داری بدتره ، ای دورو

گوشاتو وا کن میشنوی ، صدای خرده های من      صدای پر رو که میگه ، دلت میخواد بازم بزن

یاد تو بردی با خودت این دلمو باز اسیری                خیالتو راحت کنم ، نمیمیرم تا نمیری

تو که واسه مردم همش ، آسمون بی دریغی             باید بگم خدمتتون ، نارفیقی نارفیقی

یادم نمیره حرفاتو ، یادم نرفته صحبتات          یادمه آتیشم زدی ، رفتی عقب ، گفتی بسوز