عشق کو
عشق کو ؟
عشق کو تا بستر اندازد مرا
شور مستی در سر اندازد مرا
زین سکوت سردو دامنگیر و تلخ
شعله در سر اندازد مرا
سایبان حسرتم را بشکند
آسمانی خوشتر اندازد مرا
گیردم زین خویشو بی خویشم کند
در خیالی دیگر اندازد مرا
پر پرم سازد ، پریشانم کند
تا که طرحی نو در اندازد مرا
بنده ی عشقم که با اعجاز خویش
ساغری در ساغر اندازد مرا ...
+ نوشته شده در جمعه بیستم دی ۱۳۸۷ ساعت 17:22 توسط مهدی نخعی پور
|